środa, 8 września 2010
sobota, 4 września 2010
wtorek, 24 sierpnia 2010
Gdziekolwiek byś był, Cokolwiek byś pił - Witaj w domu dzieciak
Dziennik Generała: Brzeg _ _-_ _ - 2010 godzina _ _:_ _
Zgodnie ze sztuką powinienem zacząć od daty i godziny ale nie mam pojęcia kiedy skończę pisać te bzdury. Póki co nie odczuwam potrzeby wyjścia na Głomba, świadomy tego, że wszystkie daty widać jak na dłoni wnoszę, że może kiedyś ktoś to przeczyta podrapie się po głowie i wytknie mi, że przez 'dwa tygodnie' pisałem kilka zdań. Przeczuwam, że głęboko w moich kompetencjach znajdzie się i moc usuwania komentarzy jednak mam misję i nie godzi mi się oszukiwać, co więcej nigdy nie uwierzę żebym zmusił się do przeczytania instrukcji.
Siedzę więc niczym Kościelny na Zakrystii zaraz po mszy, który świadomy hojności księży, dobrze wie, że w czasie, jaki zejdzie mu na dojechanie do domu świeżutko napompowanym składaczkiem Wielebny ze dwa razy zdąży na dziwki obrócić. Ciekawi go tylko skąd tyle muszek bierze się na masce księdzowego Mietka podczas gdy na kierownicy arcydzieła firmy Romet ciężko się chociaż jednej doszukać – biedny ksiądz – myślał tak aż do momentu, w którym dowiedział się komu przyjdzie zmywać te muszki – czyżby właśnie życie zaczęło być sprawiedliwe.
Życie nigdy nie zamierzało być sprawiedliwe i tak długo jak żyje nikt nigdy nie próbował mnie za to przeprosić. Ktoś ‘mądry’ kiedyś powiedział, że gdyby wiedział jaki gnój go tu czeka to by z tego brzucha nie wychodził. Gdyby nie drobny szczegół, że to skąd człowiek wychodzi ciężko brzuchem nazwać to pewnie sam bym się zastanowił.
Pisanie to jedno z większych dobrodziejstw, które dała nam cywilizacja, pozwala się odprężyć i zapomnieć o problemach. Dam nobla temu, kto jako pierwszy nauczy sraczkę pisać – pisząc dałem radę o niej zapomnieć ale nie ona o mnie więc muszę kończyć. A taką miałem misję
Dla Grubasa
Zgodnie ze sztuką powinienem zacząć od daty i godziny ale nie mam pojęcia kiedy skończę pisać te bzdury. Póki co nie odczuwam potrzeby wyjścia na Głomba, świadomy tego, że wszystkie daty widać jak na dłoni wnoszę, że może kiedyś ktoś to przeczyta podrapie się po głowie i wytknie mi, że przez 'dwa tygodnie' pisałem kilka zdań. Przeczuwam, że głęboko w moich kompetencjach znajdzie się i moc usuwania komentarzy jednak mam misję i nie godzi mi się oszukiwać, co więcej nigdy nie uwierzę żebym zmusił się do przeczytania instrukcji.
Siedzę więc niczym Kościelny na Zakrystii zaraz po mszy, który świadomy hojności księży, dobrze wie, że w czasie, jaki zejdzie mu na dojechanie do domu świeżutko napompowanym składaczkiem Wielebny ze dwa razy zdąży na dziwki obrócić. Ciekawi go tylko skąd tyle muszek bierze się na masce księdzowego Mietka podczas gdy na kierownicy arcydzieła firmy Romet ciężko się chociaż jednej doszukać – biedny ksiądz – myślał tak aż do momentu, w którym dowiedział się komu przyjdzie zmywać te muszki – czyżby właśnie życie zaczęło być sprawiedliwe.
Życie nigdy nie zamierzało być sprawiedliwe i tak długo jak żyje nikt nigdy nie próbował mnie za to przeprosić. Ktoś ‘mądry’ kiedyś powiedział, że gdyby wiedział jaki gnój go tu czeka to by z tego brzucha nie wychodził. Gdyby nie drobny szczegół, że to skąd człowiek wychodzi ciężko brzuchem nazwać to pewnie sam bym się zastanowił.
Pisanie to jedno z większych dobrodziejstw, które dała nam cywilizacja, pozwala się odprężyć i zapomnieć o problemach. Dam nobla temu, kto jako pierwszy nauczy sraczkę pisać – pisząc dałem radę o niej zapomnieć ale nie ona o mnie więc muszę kończyć. A taką miałem misję
Dla Grubasa
sobota, 14 sierpnia 2010
środa, 11 sierpnia 2010
Wrocławskie Zoo - Wojna na dzioby i spojżeniA
Taki mądry kraj, nad Wisłą płacisz dwie dychy za wstęp (jakieś 4 x tyle co rok temu) i dziwisz się, że zwierzęta dalej nie są szczęśliwe.
wtorek, 3 sierpnia 2010
poniedziałek, 5 lipca 2010
Orangutyński Szał czyli jak powstały sporty ekstremalne
"Orangutyński szał" to wbrew pozorom wyjątkowe zjawisko, które nie chce się kojarzyć z niczym innym niż picie alkoholu. Te dwa piękne słowa nie brzmią dobrze osobno - tylko razem mają moc, pobudzają wyobraźnie i dają całkiem wyraźny obraz tego jak bardzo pijany byłem gdy wypowiedziałem je po raz pierwszy. Inspiracją był jak zwykle człowiek - taka nowoczesna małpa, zagrożona wyginięciem, 'geniusz' napędzany lenistwem , który w jednej połowie jest dzieckiem swoich rodziców a w drugiej tego co jada, jak chce się zbliżyć do natury to pryska się środkiem na komary żeby to zbliżenie (podobnie jak seks) nie niosło konsekwencji.
Człowiek to mozaika ulepiona z paradoksów. Najbardziej podoba mi, jak twierdzi, że ma przewagę nad zwierzętami - siedziałem w zakładowej kantynie, jadłem obiad, który po chwili zastanowienia wybrałem z niewielkiej listy zwanej menu. Spoglądałem na zewnątrz przez grubą szybę jednego z wielu nie dających się otworzyć okien i wszystko było dobrze dopóki szary i kompletnie pozbawiony empatii Wróbelek nie pojawił się za oknem. Bez wątpienia miał już fajrant i przyleciał się tylko ze mnie pośmiać. Na mich oczach wypluskał się w maleńkiej kałuży, otrzepał piórka i popatrzył na mnie tak jakby wiedział, że nie wolno mi w pracy przeglądać portali społecznościowych. Pomyślałem, żeby mu nakopać do dupy po pracy ale nie zdążyłem się z nim ustawić zanim odleciał. Uff jedyne cztery godziny później mi też wolno było sobie odlecieć.
Ciężkie życie człowieka to nic tylko paradoksalne powiązania: w teorii myśleniem ułatwiamy sobie życie, więc zanim coś zrobimy to przynajmniej w teorii pomyślimy jak? po co? kiedy? za ile? - aż zrobimy, albo nie. Gorzej jest kiedy człowiek nie ma co robić i myśli na darmo. Prędzej czy później (na szczęście ja już mam to za sobą) poszuka sensu życia i jak jest bystry to szybko znajdzie sobie coś do roboty żeby już nie myśleć na darmo, jak jest tępy co też się zdarza to paradoksalnie znajdzie sobie jakąś odpowiedź.
Teraz, kiedy dzięki mojej teorii myślenie samo dla siebie straciło sens podupadła nasza przewaga nad światem i to chyba z tego śmiał się Wróbelek. Logika podpowiada nic innego jak wyciągnąć z lamusa zakurzoną maczugę po przodkach i być gotowym, że lada dzień Wróbelek wygada się przed resztą i przyjdzie nam wrócić tam skąd przyszliśmy.
Najwyraźniej jednak logika nie jest w stylu Wystrojonej Małpy. Myśli więc dalej i udaje, że nie ma konsekwencji aż tu któregoś pięknego dnia staje naprzeciw siebie para młodych (nie zawsze prawda) przedstawicieli tego samego gatunku - On ma gest i daje jej biżuterie za co uradowana Ona postanawia się odwdzięczyć i tego właśnie dnia czy już wieczoru pozwala mu się nachlać do nieprzytomności wraz z rodziną i przyjaciółmi. Dwa dni później wraz z powrotem stanu trzeźwego Młodej automatycznie zmienia się gust i zamiast z pierścionka 'cieszy' się z miotły. W tym samym czasie w podobnych okolicznościach Młodemu zmienia się pogląd na świat - dorasta i już wie, że pomimo tego, że było za darmo to nie było warto pić - istnieje bowiem taki kac który nigdy nie przechodzi - małżeństwo.
Małżeństwo to tylko jeden z wielu sportów ekstremalnych, które wymyślił człowiek, a to właśnie na sportach ekstremalnych próbowałem się skupić od ponad godziny tylko nie wiedziałem jak zacząć.
'Brawurowa jazda samochodem Cinquecento'
Od Autora:
W pierwotnym założeniu chciałem się tylko podzielić kolekcją zdjęć swojego autorstwa przedstawiających sporty i głupotę ekstremalną. A wyszło jak widać :)
Subskrybuj:
Posty (Atom)




